O vaxt qayğı nəydi, kədər bilməzdim,Gözümdə bir damla yaş da görməzdim.Dünya dağılsaydı, heç vecim olmazdı,Qaytar mənə atam olan illəri.
Ocağın başında söhbət edərdik,Onun kölgəsində biz şad gəzərdik.Hər acı sözünü bal tək süzərdik,Qaytar mənə atam olan illəri.
Bu şeir, itirilmiş günlərə, uşaqlığa və ən əsası ata (baba) nəvazişinə duyulan dərin həsrəti tərənnüm edir. İstəyinə uyğun olaraq, hisslərini ifadə edə biləcəyin təsirli və yeni bir şeiri təqdim edirəm:
Valideyn itkisi və keçmişə duyulan nostalgiyadır.